BIM-Protocollen. We zien ze steeds vaker voorbijkomen. Ze zijn voornamelijk bedoeld om de samenwerking tussen partijen (integraal bouwen) te stroomlijnen.  Belangrijk is dat de output die gegenereerd wordt in het bronprogramma leesbaar en bruikbaar is voor de samenwerkende partijen. Daarnaast dient de informatie die belangrijk is voor de samenwerkende partij in de modellen aanwezig te zijn.
Er zijn veel handige protocollen in de markt aanwezig, zoals het BIM basis ILS. Er zijn er echter ook die eisen stellen aan de modelleur zonder na te denken over wat er gevraagd wordt of de mogelijkheden die in modelleerprogramma’s aanwezig zijn.

Één specifieke modelleersoftware?

Zo werd bijvoorbeeld wel eens de eis gesteld dat er enkel met 1 specifieke modelleersoftware gemodelleerd kan worden. Een dergelijke eis is te vergelijken met een eis dat iedereen moet hetzelfde maatpak moet dragen, ongeacht het seizoen, de maat of het design. Dit doet denken aan het communisme, en we weten hoe het daar mee is afgelopen. Er zijn veel meer programma’s op de markt die juist op specifieke gebieden veel meer kunnen bieden voor de modelleur. Iedereen werkt met het programma waar hij zich in thuis voelt en die de mogelijkheden geeft die hij nodig heeft in zijn werk. Er moet veel meer gefocust worden op de uitwisseling tussen de verschillende pakketten.

Diverse pakketten

Gebruik van geëigende tools?

Om nog zo’n voorbeeld te noemen kwam ik pas een protocol tegen waarbij werd gesteld dat de modelleur met de geëigende tools moet modelleren. Een raam dient met een Window Tool gemaakt te worden en een vloer met een Slab Tool. Daarbij snap ik de onderliggende gedachte wel. Wanneer namelijk het geëigende gereedschap wordt gebruikt staan de meeste parameters juist en zal het component voorzien zijn van zo veel mogelijk bruikbare parameters, die belangrijk zijn voor de uitwisseling. Maar wat gebeurt er wanneer de Slab Tool gebruikt wordt voor een plafond. Als de modelleur niet de kennis heeft die nodig is bij de uitwisseling van IFC dan gaat het hier al mis. En dan heeft hij toch de geëigende gereedschappen gebruikt. Als de modelleur voldoende kennis heeft dan doet het gereedschap er veel minder toe en weet hij wat het gevolg is van het kiezen van andere gereedschappen. In ARCHICAD zijn dergelijk keuzes eenvoudig te complementeren naar bruikbare informatie die nodig is voor de uitwisseling. Bijvoorbeeld door de elementen juist te classificeren en de nodige parameters toe te voegen.

wrong-tool-for-the-job21

Waar moeten partijen zich dan wel op richten?

Dergelijke eisen zullen dus veel meer moeten worden toegespitst op het doel van de uitwisseling. Welke informatie heeft de samenwerkende partij nodig om zijn informatie; bestekken, hoeveelheden, planningen en dergelijke, uit het model te halen.
BIM-protocollen zouden dus meer prestatiegericht moeten zijn in plaats van iedere spijker voorschrijven. Hieronder een aantal tips:

  • Zorg dat je gebruik maakt van een pakket dat IFC gecertificeerd is. Dan weet je bij voorbaat al dat een IFC gegenereerd met dat programma een correcte IFC opbouw heeft.
  • Stel een goed BIM team op. Weet wie er verantwoordelijk is voor het model, de toetsing van de gecoördineerde modellen e.d. Maak eventueel een (kort) IPDP waarin deze informatie staat.
  • Stuur met regelmaat IFC modellen naar alle partijen. Gebruik eventueel een server of een cloud server waar deze modellen op worden geplaatst.
  • Zorg ervoor dat de modellen goed gecoördineerd kunnen worden. Spreek een gezamenlijk 0-punt af .
  • Spreek met elkaar af welke informatie wordt toegevoegd en wie hier verantwoordelijk voor is. Een model voor energie-analyse bevat geheel andere eigenschappen dan modellen die gebruikt worden voor de werkvoorbereiding.
  • Houd je kennis op peil betreft IFC. Houd ontwikkelingen in de gaten en zorg dat je als modelleur over voldoende kennis over IFC in jouw modelleerpakket beschikt: Bekijk bijvoorbeeld deze filmpjes over het gebruik van IFC in ARCHICAD. (Hiervoor moet je ingelogd zijn)

Hopelijk gaan we in de toekomst meer naar een goede manier van communiceren en een juiste afstemming van informatie in plaats van het gebruik van dikke boekwerken van protocollen, die nauwelijks iets zeggen over het doel van de gevraagde informatie.

Geef een reactie